Darek – łowca… koparek, czyli nowomowa dyrygenta

Byliśmy z Obywatelem na próbie chóru. Niespotykanie grzeczne dziecko. Jak zwykle przy innych. Nie wiem jak to się dzieje, ale wystarczy gdzieś się z Nim wybrać by z Wrzaskuna przemienił się w potulnego aniołka o zabójczo bezzębnym uśmiechu i niesłychanym wdzięku osobistym. Kobiety wręcz zabijają się by go dotknąć lub potrzymać na rękach a mężczyznom imponuje to w jaki sposób beka. W dodatku wszystkim się to podoba. Nawet mnie. To straszne. Mam syndrom matki i choć pewnie nie powinno, zaczyna mnie to przerażać. Jak zacznę do Niego słodko pogruchiwać, seplenić i wymyślać sprzętom domowym nowe, idiotyczne nazwy, proszę mnie dobić. Byle skutecznie.

Żeby całkiem nie zamienić się w mentalną rzeżuchę czytam książki i staram się jak najwięcej przebywać z ludźmi, którzy etap pieluch mają już dawno za sobą. Dlatego chór ratuje nas oboje. Młodemu dobrze bo lubi mieć widownię, mnie dobrze… po prostu. Ostatnimi czasy męczymy kolędy. Świąteczny czas, koncerty, bla bla bla. Dyrygent bezskutecznie próbuje wydobyć z nas muzykę a my równie bezskutecznie próbujemy szukać jej na suficie albo w plotkach z sąsiadem. Biedny Darek dwoi się i troi a chór i tak śpiewa po swojemu. Na ogół inaczej niż w jego wizjonerskim zamyśle. Nawiasem mówiąc to normalne o tej porze roku. Przy kolędach zwykle w styczniu następuje już zmęczenie materiału a chórzyści boją się otworzyć lodówkę w obawie przed pastuszkami co w żłobie leżą czy jakoś tak.

Dziś Darek nie wytrzymał:

– No co to takie zaleciane?!

Na sali konsternacja. Nikt nie wie o co chodzi ale na wszelki wypadek udajemy, że się boimy. Żeby nie było. Dyr jest znany z ciekawych sformułowań i skrótów myślowych ale teraz czeski film po prostu. W końcu odzywa się jakiś nieśmiały głos z tylnego rzędu:

– Jakie???
– No… za szybkie!

No. To przecież oczywiste 😉

Ps. Cytat z reklamy nadawanej w porze obiadowej w telewizji: ‚moje zaparcia są naprawdę trudne’… Urocze. Doprawdy. Leżę i kwiczę 😉

8 uwag do wpisu “Darek – łowca… koparek, czyli nowomowa dyrygenta

  1. no widzisz, towarzyska po prostu bestia Ci rośnie. powiększ jakieś zbiorowe zdjęcie znajomych i daj je na fototapetę, ustaw Wrzaskuna naprzeciwko i idź na miasto:)

    Polubienie

  2. No, ja to trochę zaczynałem wątpić czy oby określenie „wrzaskun!” nie jest jedynie czystym wytworem bajkowej fantazji. Młody człowiek bardziej sprawiał wrażenie mędrca rozważającego jakąś kwestię filozoficzną w stylu „być albo nie być”, podczas gdy my raczej o tym czy „wyć albo nie wyć”
    ps.
    To nie tak było! – Darek łowca pralek 🙂

    Polubienie

  3. Lepiej uważaj, bo jak Bajtek będzie się uczył mówić od Darka – Peruwiańskiego Hodowcy Komarów, to później usłyszysz od niego:
    Dlaczego nie wszedły?
    I jedyne, co będzie się dało na to odpowiedzieć, to:
    Bo nie umią.
    Miodzio-Miodek, miodowa przyszłość.

    Polubienie

  4. Przy Darku nie należy trzymać dzieci w wieku „moworozwojowym”. Inaczej nie da się później wyplenić „szłem i doszłem” i jeszcze ciekawszych odmian języka polskiego.

    Polubienie

  5. Przypomniało mi się filmowo. Było cuś takiego:
    „…zdanżam”
    „Nie zdanżam tylko zdązam.”
    „Widzi pan i ja zdanżam i pan zdanża…”
    Wiem, że mało wierne cytaty ale tak w nawiązaniu do tematu…
    Pozdrawiam. :)))

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s