Urlop. Dzień drugi.

Omijam szerokim łukiem pralkę, ignoruję brudne okna, jestem nieczuła na tor wyścigowy na środku dziecięcego pokoju, mam gdzieś nieład i pomieszanie, nierówno odłożone książki, stertę gazet w łazience, powstrzymałam się również od ustawienia butów w korytarzu, niewzruszona udaję, że nie widzę konieczności natychmiastowego odkurzania BO WSZYSCY UMRZEMY!

Niestety poległam na stercie do prasowania. Zakłuło mnie w mostku i ręce same wyciągnęły zmiętą do granic koszulkę Igo.

O nie! Dość! Idę na rower! 🙂