Kraj oszalał na punkcie inteligencji. Wszyscy nagle chcą wiedzieć czy można jeszcze bezkarnie ich obrażać wyzywając od głupków pospolitych czy tytułować już per bardzo-mądra-bo-o-wybitnie-wysokim-ajkiu-persona. Szkoda tylko, że nie wszyscy zdają się dostrzegać pewną, bardzo przykrą dla niektórych, prawdę. Iloraz inteligencji skrótowo zwany IQ nie świadczy wcale o zawartości inteligencji właściwej pod kopułą czaszki właściciela. Ta bowiem dyspozycja umysłowa jest jak dotąd sama w sobie niezmierzalna. Wszak poziom inteligencji wśród przeciętnej populacji podlega prawu rozkładu Gaussa, ale rozkłada się on tak nierównomiernie, że oszustwem byłoby twierdzić inaczej i postulować, że „jak mam wysokie ajkiu to jezdem wybitnie ętelygientna”. Ludzie to już do siebie jako gatunek mają, że różnią się między sobą zdolnościami umysłowymi, sprawnością i szybkością myślenia oraz umiejętnością rozwiązywania problemów. Różnice te są stosunkowo niezmienne i ujawniają się w różnych sytuacjach czy typach zadań. I właśnie te pozornie mało znaczące różnice między poszczególnymi osobami określamy mianem inteligencji. Dla przeciętnego konsumenta dóbr materialnych i duchowych osoba inteligentna to ktoś radzący sobie dobrze z problemami, odpowiednio dostosowujący się do sytuacji społecznych, a także przejawiający zdolności analitycznego i logicznego myślenia. Babcia Kazia z ciocią Fredzią myślą sobie, że skoro Zeniu tak dobrze i pilnie się w szkółce uczy, oceny przynosząc w kajeciku celujące, to musi jest ętelygientny jak diabli. A gucio. Owszem może tak właśnie być ale wcale nie jest powiedziane, że Zenuś tak na serio to tępak jest do sześcianu + silnia, prace domowe odrabia za Niego zakochana po czubki czerwonych uszu Henia a sprawdziany zrzyna bezczelnie i na chama od Muńka. Uzyskiwanie pozytywnych wyników w procesie nabywania wiedzy nie musi mieć ścisłego związku z poziomem inteligencji. Powodzenie w szkole, bądź na studiach zdeterminowane jest nie tylko poziomem intelektualnym, ale i innymi czynnikami, takimi jak: motywacja, zaangażowanie, zainteresowania, czy otwartość poznawcza. Taki małoletni Zenon to motywację ma przemożną bo pas ojcowski straszy wizją zhańbionych dotkliwie zeniutkowych pośladków i otwartość poznawcza też u Niego na wysokim poziomie rozwiniętą się być wydaje ale akurat nie w kierunku szkolno-wychowawczym lecz ku badaniu (najlepiej organoleptycznym) poznawczych właściwości rozwoju osobniczego wyżej wymienionej Heni. Za to reszta u Niego szwankuje i to wybitnie, bo jak co do czego przyjdzie to tylko kariera polityczna mu pozostaje, bo „ani be ani me ani” i tak dalej. Ale iloraz inteligencji to Zeniu mógłby mieć spory, bo tu i spryt jest w cenie i inne przydatne bardzo w życiu umiejętności a obliczanie IQ polega właśnie na pomiarze jak się ma wiek życia (czyli faktyczne latka w metryce) do wieku umysłowego delikwenta. I tu sama inteligencja w czystej postaci jest tylko jedną ze zmiennych a raczej odwrotnie IQ może być zmienną poziomu inteligencji. Nawołuję zatem – ludzie nie dajcie się zwariować i potraktujcie to całe narodowe zamieszanie raczej jako nieszkodliwą zabawę w stylu logicznych szarad niż jako realny poziom naszego rozwoju umysłowego i życiowej mądrości. Bo inaczej to wszystko będzie lepiej o kant zadka potłuc i wyjdzie na jaw, że Homo Sapiens to już tylko ledwie Sapiens…

Miłego wieczoru